Home

Mino Wortel was als kind al bezeten van textiel. Die liefde is altijd gebleven. Textiel fascineert haar, ondanks of juist dankzij de beperkingen van het materiaal. De structuur ervan is bepalend voor het realiseren van haar intenties.

De aanloop tot haar huidige werk ligt in een serie enorme quilts die zij op de naaimachine maakte, gewoon puur voor haar plezier. De kenmerkende herhaling van motieven en het uitbuiten van de structuur van het materiaal zijn gebleven. De sobere kleuren die zij nu gebruikt, het gebruik van 'tekens' , dat is iets van de laatste tijd. "Het zal wel te maken hebben met de versobering waar je met de jaren naar gaat verlangen. En met het ontdekken, het kunnen zien van de schoonheid van het meest eenvoudige, het elementaire".

De techniek die zij toepast is tijdrovend en verslindt materiaal. Ze legt twee, soms drie lagen stof op elkaar, stikt die vervolgens door en knipt dan stukje bij beetje laagjes weg. Zij is dagen aaneen alleen maar aan het denken en kijken. Dat kost oneindig veel tijd, veel meer dan het uiteindelijke resultaat misschien doet vermoeden. Zij gaat door tot er zoiets als een 'ziel' inzit.
"Vraag me niet wat dat is en waarom ik dat doe. Ik zou het niet weten. Gewoonlijk betekent het dat je je 'mooiste' stukjes eraan op moet offeren. 'Kill your darlings' noemen ze dat. Of dat nou zo leuk is?"

Maar sinds kort heeft zij ook iets met hout, zink en spiegelglas. Vooral de combinatie van die pure materialen vindt ze prachtig. "Nooit gedacht dat ik nog eens verlekkerd naar zagen, glassnijders en dozen met spijkers zou kijken". Scharnieren maakt zij meestal zelf en hierin verraadt zich haar textielverleden: ze boort een serie gaatjes in een paar reepjes zink, naait die met metaaldraad aan elkaar, zet er voor de stevigheid nog een breinaald of een fietsspaak tussen en ziedaar, het werkt! Ook hier herhaling van motieven en het uitbuiten van de structuur van het materiaal. Deze heel eigen vormentaal is -ongeacht medium of techniek- terug te vinden in vrijwel alles wat zij maakt.

Naast haar serieuze werk maakt zij ook trekpoppen, houten beestjes en schorten: cadeautjes zeg maar. Haar houten beestjes zijn heel strak en sober van vorm, hier staan eenvoud en humor voorop: 'less is more.'
Trekpoppen maken is een hobby van haar. Of het nu een kerstengel of een worstelaar is, een kok of een violiste, ze zijnallemaal speels en een beetje gek en dan bewegen ze ook nog!

Ook aan haar keukenschorten beleeft ze zelf veel plezier. Zij laat zich inspireren door wegwerpartikelen zoals plastic tasjes, kroonkurken, patatvorkjes, bobbeltjesplastic etc. Zo ontstond een complete collectie van beslist onalledaagse schorten voor dagelijks gebruik (een schort voor elke stemming zeg maar, en voor speciale feestelijke gelegenheden). Ze ziet het als een uitdaging een evenwicht te vinden tussen het ironische en het practische, want behalve vrolijk en origineel, zijn de schorten ook afwasbaar en geschikt voor gebruik in de keuken.
Geen twee schorten zijn precies hetzelfde, het zijn alle unica.

www.wortelproducties.nl

links:
 www.viesereine.nl


www.kientas.nl